Ali Yılmaz|Uyuyorum aynı rüya, kalkıyorum aynı hayat…

Ne içinde bulunduÄŸumuz durumu, ne de gelecek tutkumuzu… Kimseye anlatamamıştık. Oysa o kadar basit bir kuramdı ki bu… O kadar basit…

Sevda deÄŸildi bu. Sanki bir düştü. Halbu ki sürmedi hiçbir zaman sonsuza kadar. Süremeyecekti de. Ãœstelik bile bile aramıza girmiÅŸti kara duvarlar. Anlatamadık ki… Hemde hiçbir zaman.

Hep daha iyiyi istiyorduk. Her zaman. Madem günler geçiyordu , daha iyi olmalıydı gün sonu. Ama aslında daha kötü olmuÅŸtu… Oluyordu her gece. Her gece baÅŸka bir hüzünleniyorduk. Sabah erken kalkmalıydık örneÄŸin, fakat hep öğlen kalkmıştık.

Baharı da geç yaÅŸardık. Son bahar bizim baharımızdı aslında. HerÅŸey istediÄŸimiz gibiydi o mevsimde. Ne kar da ne de yağışta…Gözümüz yoktu.

Ama severdik… GüneÅŸten daha fazla.

Bizim alkollerimiz de farklıydı. Hepsi ÅŸiÅŸede durduÄŸu gibi dururdu. YaÄŸmurda karda bekleyen sevdiÄŸimiz olmamıştı ki hiçbir zaman. Hayatımıza giren kadınların hepsi bir noktada gitmiÅŸti. Ä°lk yağışta üstelik. Ama içimizde hep bir umut, yaÄŸmurda beklemiÅŸtir, beklediyse diye bir düşünce…

Bizi bitiren bu düşünceler olmuştu aslında.

Onur Akın’ın dediÄŸi Son vapurda ayrıldı limandan… Bizim vapurumuz bile olmamıştı.İçimizde hiçbir ÅŸey susmamıştı halbuki. AÄŸlayan sesler olmamıştı bizden baÅŸka… Solan hiçbir yüz olmamıştı bizden baÅŸka…

Bir tek bizim yüreğimizde yangın çıkıp, hiçbir şehir yanmamıştı oysa.

Ne teknoloji ne de tıp bir çare bulamamıştı bize. Ne heves etmiştik saza. Bizim yarimiz de yağmur yürekli değil, yağmurumuz olmuştu.

Peki

Kime ne zararımız vardı ?

Anlatamadık ki…

ÜSTELİK HERKESİ KURTARMAK DA BİZE DÜŞTÜ İYİ Mİ ? YETER BU SORUMLULUK. DAR SOKAKLARDA, DAR İNSANLARLA YAN YANA YÜRÜEMEDİK BİZ. KİM GİDERSE GİTSİN ARTIK YARALAMAZ BİZİ.

Derinsin…
ama yüzeysel olmayı deniyorsun
fazla gülüyorsun hayata
bazı şeyleri görüp askıya alıyorsun
aslında yaralayacağını biliyorsun ama kendini bu şekilde kontrol ediyorsun belki?

- herşey ve herkes senin bu verdiğin önemi değeri haketmiyor olabilir.

(ismini vermek istemediğim yeni bir arkadaş canlısı )

Bugün ki gündemde renklerimiz var

KIRMIZI: Güçlü, canlılığı uyaran, fiziksel cesaret veren, uyarıcı, görsel etki bırakabilen, gerginlik ve saldırganlık yaratabilen bir renktir. “SavaÅŸ ya da kaç” içgüdüsünün aktif hale gelmesi ile iliÅŸkilidir.
Read the rest of this entry »

Uyuyorum…Aynı rüya,kalkıyorum…Aynı hayat.

Hepiniz haklısınız,hepiniz yeri geldi mağdur oldunuz yeri geldi
kazandınız yada haksızlığa uuÄŸradınız.Bazen hakkınızı alamadığını da olmuÅŸtur…

Sürekli hakkeden ve tam karşılığınızı almayan hep siz oldunuz.Hiç kötülük
yapmadınız.

Hep terkedilen siz oldunuz. Terkeden olduysanız bile kesinlikle iyi niyetli
ve haklı yalansız bir sebebiniz oldu…

Hiç kimseyi üzmemeye çalıştınız…SevdiÄŸinizi üzmemeye çalıştınız…
Hep üzülen siz oldunuz. Hayır hayır,siz bunları hakketmemiştiniz.

Yalnız kalan siz oldunuz,sizi bırakıp gidenler eğlenirken
siz,sabahlara kadar onu düşünüp göz yaşlarınızı tutamadınız.
Sizi hiç düşünmezken,yine de haksızlık etmeyelim…Sizi üç beÅŸ kez düşünen insanı,
siz aylar boyunca milyon kez düşünüp durdunuz.Karşınızda ağladı,içi parçalanan yine
siz oldunuz.Siz ağladınız? Yanınızda hiç ama hiç kimse olmadı.

Hiç hata yapmadınız. Daime sevdiniz.Hasta oldu,üzüldünüz,birşeyler yapmak istediniz.
Siz de hasta oldunuz ve gittiÄŸiniz doktordan baÅŸka “Åžimdi nasılsın?” diyeniniz olmadı.

Buracıkta,evet evet,tam karşınızda ölüyordu…Hiçbir ÅŸey yapamayacaktınız.Onun yerine
siz ölmek istediniz,içinizden yalvardınız tanrıya…Ama kimse ölmedi.

Her zaman en iyisi dediniz.HerÅŸeyin en iyisi…Kendiniz yerine,tüm sevdiklerinizi
mutlu etmek için çalıştınız durdunuz.

Fakat giden “o” oldu.”Ne olursa olsun yanındayım,arkandayım.” dedi ama yapamadı,duramadı.

Size neler yaptı neler…Siz hep affettiniz.Hep alttan aldınız. Dedim ya; ” Gitse bile,
kesinlikle iyi niyetli ve haklıydı”.

Siz bir melektiniz aslında…

Peki ama hepiniz böyleyken hata kimde? Kötü kim? “O” da deÄŸil madem…Siz de deÄŸilsiniz.

Yanlış olan benmiyim…

Hayat bunun neresinde?

Dedim ya,”Buna bir son verin…”

Ama, ama yine de…

(Ali Yılmaz)

İçimde derin yarıklar bırakıyorsun git dediğim cümlelerde.Yanık kağıt uçları kokuyor hava.Ben ki sana git demedim hiçbir zaman, gittiğinden dolayı gitmeleri ezberlemiş gözlerime ağır geliyor gözyaşları biliyorsun.

Of bu ne ağır bir akşam, bu nasıl derin iç soluklanması ölüm desem bu kadar kara değil.

Ezberi bozulmuş kederler taşıyorum satırlarımda. Soluklandığın dünyanın insanıyım hala. Soluklandığın kıyıların ıslaklığında gözyaşlarım. Bu kaçıncı sarhoşluk ne önemi var. Bütün sarhoşluklarım sana çıkıyor ezberli.

Sarı , evet akşamlar senin dışında ve sarı. Üç adımda atabilirim sonsuzluğu heybeme, sarı.

Ve hayır ama. Dillenmeli bir kez gördüğüm akşamın yapışkan sevdası dillerde. Ardında kocaman yalnızlıklar saklı sevdanın ayakları terlemeli rıhtımımda. Suskunluğu altın bilmiş kalabalıklara inat sözler akmalı geceme.

Bilesin istiyorum, yakışmıyor o dudaklara bu hüzün. Hani çocukluğumuzun masallarındaki gibi bitmeli kötü başlangıçlar. Bir yerde iyi bir şeyler olmalı. Duymalı bunu herkes. Birilerinin sevinç şaşkınlığını yüzüne yapışmalı çıkmalı karşıma. Diğeri patlayıncaya kadar oh be demeli. Demeli işte.

Koşup gelmeli mutluluk ayaklarımın dibine, kapıyı açtığımda çıkmalı karşıma, piyango gibi çalmalı telefonumun zili, içimi serinletmeli telefondaki ses, dilimi uyuşturmalı, kalakalmalıyım oracıkta sevinçten. İçimde bahar çiçeklerinin kokusu, şaşkın, çocuksu ,çırılçıplak , sapsalak ama.

Göğsümü yaran bu şarkılara kapamalıyım kulaklarımı biliyorum. Her sözcüğü özenle seçip saklıyorum heybemde. Bütün harfleri parlatıp büyütüyorum. Yanık kağıt uçları kokuyor hava. Kim bilir belki bu sabah ,belki akşam , belki…

Belki isimsiz telefonların birinde senin nefesin…

Kim bilir?

(A. Parıltı)

Dinliyor fakat duymuyorsun…Herkesin bildiÄŸini bilmek istemiyorsun.Ne söylesem,sana söylemediÄŸim için görmüyorsun.Artık zaman bile yetmiyor yaÅŸadığımı sanmaya…

Benim düşündüklerimi deÄŸil, bana söylediklerini tekrar söyle.UnutuyormuÅŸ gibi yapma sözlerini,yapamıyorsun. Artık susamıyorum da… Duramıyorum da… KonuÅŸamıyorum da… GeldiÄŸini unutma ! VerdiÄŸin sözleri… EttiÄŸin yeminleri unutma.

Bitti , sözüm kalmadı sana..

Aslında tüm sorun, yapmam gerekenler. Sorumluluk duygusu ve bir o kadar da aşırı.Seni hergün düşünemememin sebebi de bu. “Ne yaparsan yap arkandayım” demekle olmuyormuÅŸ gördüğün,yaptığın gibi. Tek başımayım dünyada. Aslında herkes tek başına bunu anladım. Kimse yok sana bakacak,derdini anlayacak yada derman olacak…

Aslında tüm sorun, tüm bunları bilmemen…Seni düşünüyorum tüm çevremle.Anlamaya çalışmıyorum artık.Çok yoruluyorum.Kimseyle konuÅŸamıyor,aynı evde yaÅŸadığım insanları bilmiyorum… Ailemi bilmiyorum.. DeÄŸerlerimi ve tüm maneviyatımı benimseyemiyorum…

Aslında tüm sorun,sen deÄŸilde benim.Kendimi tanıyamamam.ve aslında tüm sorun,… bu hayat. Hayatı hala öğrenememiÅŸ olmam.

Aslında tüm sorun yalnızlığı paylaşamamam.

ve aslında tüm sorun, seni hala yaşıyor olmam.

Olsun be anasını satayım… Olsun sen olmasanda güzel dünya.

Seni sensizde yaşayabileceğimi öğrendim.

(elvana)
ALÄ° YILMAZ

Dün gece senden, geçmişten söz ettik
Kalplerimize dokunup geçtin
Bazı şarkılar sensiz söylenmiyor
Gülsek ağlasak olmuyor, bitti

————————————————————————-

Ağladığın gecelerde şarkılar söyle kurtulursun
Elleri var karanlığın, dokununca korkma sakın
Bir gün habersiz çık gel
Bıraktığın gömleği almaya
Sevginin de elleri var
Dokununca başlar rüya

————————————————————————-

Anladım bu hayat bize artık hiç gülmeyecek
Biraz acı, biraz rakı, böyle sürüp gidecek
Biraz hüzün, biraz üzüm, böyle sona erecek

————————————————————————-

Eksik bir şey mi var hayatımda
Gözlerim neden sık sık dalıyor
Eksik bir şey mi var hayatımda
Gökyüzü bazen ciğerime doluyor

Kalksam duraktan dolmuÅŸ gibi
Arka koltukta unutulmuÅŸ gibi
Terliklerimle, gelsem sana
Sonunda aşkı bulmuş gibi

————————————————————————-

Hani bir cümleni tüm dünyaya duyurmak istersin ya, hani uyumadan önce yarını olması gerektiÄŸi gibi düşünürsün.Ya da atarsın tüm olanları bir yana öylece susarsın sadece…