Ali Yılmaz|Uyuyorum aynı rüya, kalkıyorum aynı hayat…

.. Başımıza gelen bütün bu şeyler,

Dünyada olmamaktan daha iyi.

Hem bizim için, hasret falan da neymiş ki ,

Sen orda yıldızlara bakar dalarsın

Ben burda cigaramı yakar dalarım..

Ä°ÅŸte olur biter.. !

Ne sanıyordun ki… Böyle olacağı başından belliydi aslında. Sen de biliyordun ben de.Peki bana itiraflarından önce adam akıllı konuÅŸtuÄŸumuzda neden bunları söyleyemedik birbirmize?Beni görmeden de tanıyabilir sonra tekrar tekrar düşünebilirdin. O ayrılık itiraflarında üzülüşün,aÄŸlayışların,yakarışların doÄŸrumu bilinmez ama… Aması dedim ya yanlış kiÅŸiyle yaÅŸadın bunları.O ben olmamalıydım. Beni tanımalıydın. SevdiÄŸim insanı deÄŸil 6 ay , 6 yıl unutamayacağımı düşünmeliydin gelirken de giderken de…Çünkü neden biliyormusun? Sevmeyi seviyorum.. Ayrılırken sevdiÄŸimi düşünmeyi, saatlerce boÅŸ vakit geçirmeyi seviyorum.Åžu ne yapacağını deÄŸil, geçmiÅŸti neler yaptığını düşünmeyi seviyorum. Belki de seni deÄŸil, senle veya sensizliÄŸi seviyorum. Yanlış kiÅŸiye acı çektiriyorsun. Yanlış adamı üzüyorsun…Yanlış adamın;elindeki tek resmine bakıp bakıp efkarlanmasını saÄŸlıyorsun… Åžu an hiçbirÅŸey anlamasan hiçbirÅŸey hissetmesen bile, ne diyebilirm ki.

Dedim ya .

Kül Vakti - Ezginin Günlüğü

Tut elimden beni kaldır göçelim
Adalara bu gece
Yağım tükendi kandilim söndü
Yana yana bu gece
Canımı alsınlar dar sokaklar vakitsiz uykular
Uyanırım eli annemin gönlümü okşar
Düştüm eyvah dalgalara yar
Ay dokundu geçti bana yar
Çıkar beni kollarında yar
Kurut sakız ağacında yar
Yüreğim yanar
Nar ağacında bir kucak zakkum
Hangi yazdan kalma
Canımı al benim al ışığımı
Hüznüme dokunma
Denize bandım ekmeğimi sana getirdim yar
Suya karıştım şarkılarla gelmiyor bahar
Kimse bilmiyor derdimi
Ateşe attım kendimi
Geçti zamanı ateşin aşkın
Şimdi kül vakti
Bu deniz annemin evi
Çivit kokardı mendili
Sebebi yok aÄŸlar dururdu
Her seher vakti

Yılbaşına aldık ÅŸarablarımız, tavuklarımızı,mezemizi vs… Amann bir hazırlık bir telaÅŸÅŸ..

Ä°smail bey bizim yemek iÅŸlerinden en iyi anlayan adamımız. Neyse ismail bey tavukları kızartıyor.. Hafifte hasta kendileri…Saat 23:30 herkeste bir telaÅŸ…

yemek hazır ve ÅŸarapların açılma merasimine geldik… O da ne tirbüşon yokk ! Ä°smail beyin zekasına güvenerek tıpa mantarı ÅŸiÅŸenin içime gömeceÄŸiz. Birinci bıçak darbesi.. ikinci bıçak darbesi ve üçüncü bıçak darbesi… Hop bıçak ve mantar içerde tam istediÄŸimiz gibi…

bıçak da içerde olunca İsmail beyimiz hırs yapıp bıçagı başka bir bıçak yardımıyla çıkarmaya çalıştı..

Ben - Aman ismail bey etme eyleme bir iş çıkacak zebil olacak yılbaşı..

Ä°smail Bey - Si***et biÅŸey olmaz.

Ben - Bak sabaha vps di sunucuydu bir ton iÅŸimiz var kaza bela olmasın…

Ä°smail Bey - Aha çıktı …

O da ne. !!! Bıçak çıktı ama ismail parmak binbir parça… Kanlar ÅŸaraba karışmış.. BildiÄŸin beyaz ÅŸarap bildiÄŸin Cumartesi’ne dönüşmüş.

Aliiii Pammmuukkk getiirrrrr.. diye bir haykırış.

( Bu arada bir destek telefonu çaldı bakamadık özür dileriz )

Baktık pamukladık sardık bantladık falan. Baktık tırnak geriye dogru deyiyor… Olmadı apar topar bir polikinikliÄŸe attık kendimizi. Ä°smail bey in parmaga dikiÅŸ atılırken ve ben ve bir arkadaşım daha polikinikliÄŸin bekleme salonunda beklerken o da ne ! ! 10 - 9 - 8 - ….. 2 - 1 ve 2008 :( Böyle girdik anasını satayım…

Dip Not : İsmail Bey çık hayatımdan